18 Ocak 2011 Salı

can acısı!


böyle hastayken ama hastalığıma inat yine de içimde kıpırtılı, huzurlu olduğunu sandığım bir mutluluk varken şu an bir kez daha anladım ki bunları hisseden, bilen yalnızca benmişim!
onca vakit sabır, özen-itina, hassasiyet, hoşgörü, anlayış, sevgi ve gerçekten çok büyük bir sevgiyle bekledim. sona gelmişken bu tavırları haketmiyordum, haketmedim.
neden hayal kırıklığına uğramak için bu kadar bekledim ki?
bilmiyor muydum ben zaten böyle olacağını?
hala neden bu kadar kör gözlerim?
hala neden bu kadar saf?

ben kızarım.
ben belki çok kızarım ama benim kızgınlıklarım geçicidir, anlıktır, söner biter sonra toparlanır zihnim tıpkı kırgınlıklarım gibi. kinci değilimdir, nefret etmem. nefret ettiğimi söylesem de o içinde bulunduğum an'ın bulanıklığındandır, dilimdeki uyuşukluktandır yoksa beni bilenler bunun kalıcı ve kırıcı olmadığını gayet de iyi bilirler. gönlüm de hemencecik alınır. kapris yapmam, uzatmam. ama özenli bir ilgiyle yaklaş yeter ki bana. hunharca davranma ya da basit iki kelimenin ardına sığınıp ben sana geldim sen kaçtın muhabbetlerine döndürme işi. ben özenli bir insanım tüm sevdiklerime ve tüm insanlığa karşı. hiç tanımasam da özen gösteririm karşımdakine, bir insan sonuçta ve hep düşünürüm; kendime yapılmasını istemediğim bir şeyi neden başkasına yapayım?
beni kırıyorsa yapılan davranış karşındakini de kırar.
o zaman özenli ol, titiz ol, güzel ol!
aynı özeni görmek istemek de hakkım olsun bırak da!
suçlama!
yargılama!
hassas bir yüreği taşımaya gerçekten cesaret edemiyorsan da bırak gitsin!
bırak gitsin ki daha fazla acıtma, parçalama, yok etme o güzel yüreği!
a-cıt-ma-!!!!

4 yorum:

''AnGeL!CAbuZ'' dedi ki...

nolduuuu bebemmmm::(
mesaj at banaa facedenn...

Adsız dedi ki...

Merhabalar değerli arkadaşım...:)
Önceki yazılarını da okudum, etkileyici bir üslubun var.. Kendini iyi ifade ediyorsun, özendim şahsen.. Önceki paylaşımlarından keyifle okuduklarım oldu ancak bu son olanı okuyunca biraz üzüldüm.. Hassas, naif bir hanımefendisin, karşıdaki kişiden de aynı hassasiyeti göstermesini beklemek her zaman doğru olamayabilir. Bence biraz zaman vermeyi dene.. İnanıyorum, zamanla herşey daha iyi olacak!

charl dedi ki...

merhaba tesadüfi arkadaşım...

hayattan çok şey istemeyiz aslında. sadece anlaşılmayı isteriz ya da biraz anlayışı. bununla yetinebiliriz.

Sonra düşünmeye başlarız bunları göremeyince.Hayatı sorgulamaya başlarız. bu kadar üzüntü neden deriz ve daha da canımız sıkılır. bir umut bakarız etrafa yanımızda olmasını isteğimiz burda mı diye.yine kimseyi bulamayız.çünkü aslında kendi ruh halini
anlamayanlara verdiğin tepkiler karşı taraf için gereksiz bir kavganın başlangıcı olur. düşünürsün hayal ettiklerini, beklentilerini çok mu bencilim bu hayatta dersin ama birşeyler paylaşmayı beklemek bencillik olamaz ki..

anlayışı,paylaşımı hayatından eksik etmeye kimsenin hakkı yok.umarım hakettiğin değeri beklemen çok uzun bir sürece dönüşmez arkadaşım.

müge.

nutu dedi ki...

İşyerinde tam çıkma vaktinde okudum şu yazdığını, gözlerim doldu son 3 gündür hep olduğu gibii zor toparladım kendimi. Bırakınca da üzülüyorsun, aylarca acıtınca da canını.